جوشاندن شربت اپیوم می‌تواند به کبد و کلیه آسیب برساند. الکل موجود در شربت اپیوم سمی است و می‌تواند به سلول‌های کبدی و کلیوی آسیب برساند.

الکل موجود در شربت اپیوم در کبد متابولیزه می‌شود. این فرآیند منجر به تولید مواد مضری می‌شود که می‌توانند به سلول‌های کبدی آسیب برسانند. از سوی دیگر سوء مصرف الکل همچنین می‌تواند باعث التهاب کبد شود که التهاب کبد خود به تنهایی باعث نارسایی کبد می شود.

الکل می‌تواند به کلیه‌ها نیز آسیب برساند. الکل می‌تواند باعث اتساع عروق خونی در کلیه‌ها شود که منجر به کاهش جریان خون به کلیه‌ها می‌شود و کاهش جریان خون به کلیه‌ها می‌تواند به نارسایی کلیه منجر شود.

علائم آسیب به کبد و کلیه
خستگی

حالت تهوع و استفراغ

اسهال

درد شکم

تیره شدن ادرار

خارش پوست

تورم مچ پا و ساق پا

 

آسیب به ریه‌ها
استنشاق بخارات ناشی از جوشاندن شربت اپیوم یا تدخین ماده تغلیظ‌ شده می‌تواند به بافت ریه‌ها آسیب جدی وارد کند. این فرآیند ممکن است باعث التهاب مزمن ریه‌ها، برونشیت، آمفیزم یا حتی بیماری‌های شدیدتر مانند پنومونی شیمیایی شود، که تنفس را دشوار کرده و خطر نارسایی تنفسی را افزایش می‌دهد.

 

عفونت‌های باکتریایی
جوشاندن شربت اپیوم معمولاً در شرایط غیربهداشتی انجام می‌شود و اگر ماده برای تزریق آماده شود، استفاده از تجهیزات غیراستریل می‌تواند منجر به عفونت‌های جدی مانند آبسه‌های پوستی، سپتی‌سمی (عفونت خون) یا اندوکاردیت (التهاب لایه داخلی قلب) شود، که همگی نیاز به درمان فوری پزشکی دارند.

 

خطر انسداد عروقی
اگر ماده جوشانده‌شده برای تزریق استفاده شود، ذرات نامحلول یا ناخالصی‌های باقی‌مانده می‌توانند وارد جریان خون شده و رگ‌ها را مسدود کنند. این امر می‌تواند منجر به آمبولی ریوی یا مغزی شود، که شرایطی خطرناک و بالقوه کشنده است و نیاز به مراقبت فوری دارد.

 

اختلالات عصبی
تغییرات شیمیایی ناشی از جوشاندن ممکن است ترکیبات نوروتوکسیک (سمی برای اعصاب) تولید کند که خطر تشنج، آسیب به نورون‌ها یا اختلالات عصبی مانند لرزش و سردرگمی را افزایش می‌دهد. این عوارض به‌ویژه در افرادی با سابقه تشنج یا بیماری‌های عصبی خطرناک‌تر است.

 

افزایش خطر بیماری‌های عفونی
جوشاندن غیربهداشتی و تزریق ماده با سرنگ‌های مشترک یا غیراستریل خطر انتقال بیماری‌های عفونی مانند هپاتیت B، هپاتیت C و HIV را به شدت افزایش می‌دهد. این بیماری‌ها می‌توانند سیستم ایمنی را تضعیف کرده و عوارض بلندمدتی مانند نارسایی کبدی یا ایدز ایجاد کنند.

 

آسیب به قلب
مصرف ماده تغلیظ‌شده می‌تواند فشار خون و ضربان قلب را به‌طور ناگهانی افزایش دهد، که این امر خطر آریتمی، حمله قلبی یا حتی ایست قلبی را بالا می‌برد. این عارضه به‌ویژه در افرادی با بیماری‌های قلبی زمینه‌ای یا مصرف همزمان موادی مانند کراک خطرناک‌تر است.

 

عوارض گوارشی
اگر ماده جوشانده‌شده به‌صورت خوراکی مصرف شود، ممکن است باعث تحریک شدید مخاط معده و روده شود، که منجر به تهوع شدید، استفراغ، درد شکمی یا حتی زخم معده می‌شود. این عوارض می‌توانند در طولانی‌مدت به مشکلات گوارشی مزمن منجر شوند.

 

تشدید وابستگی
تغلیظ شربت اپیوم اثرات مخدر آن را قوی‌تر می‌کند، که این امر وابستگی جسمی و روانی به ماده را به شدت افزایش می‌دهد. این موضوع ترک ماده را دشوارتر کرده و احتمال بازگشت به مصرف را بالا می‌برد، به‌ویژه در افرادی که در حال ترک موادی مانند متادون هستند و ممکن است به دنبال جایگزین‌های قوی‌تر باشند

 

افزایش خطر مسمومیت
جوشاندن شربت اپیوم می‌تواند غلظت مواد فعال مانند مورفین یا کدئین را افزایش دهد، که این امر خطر اوردوز را به شدت بالا می‌برد. مصرف ماده تغلیظ‌شده ممکن است باعث افسردگی تنفسی، کاهش شدید فشار خون، کما یا حتی مرگ شود، به‌ ویژه اگر مقدار مصرف به درستی تنظیم نشود یا فرد از میزان دقیق ماده آگاه نباشد.

خطرات برای زنان باردار و شیرده

شربت اپیوم می‌تواند برای زنان باردار و شیرده خطرناک باشد. مصرف این شربت می‌تواند منجر به سقط جنین، تولد نوزاد نارس و نقص مادرزادی شود. علاوه بر خطرات ذکر شده، جوشاندن شربت اپیوم می‌تواند طعم و بوی آن را ناخوشایندتر کند. در نهایت، جوشاندن شربت اپیوم یک عمل خطرناک و غیرضروری است. افراد باید از این عمل خودداری کنند و در صورت نیاز به مصرف شربت اپیوم، از دستورالعمل‌های پزشک خود پیروی کنند.

تداخلات دارویی شربت اپیوم
شربت اپیوم می‌تواند با داروهای مختلفی تداخل داشته باشد. جوشاندن شربت اپیوم می‌تواند خطر این تداخلات را افزایش دهد. برخی از داروهایی که می‌توانند با شربت اپیوم تداخل داشته باشند عبارتند از:

داروهای ضد درد با خاصیت مخدری: کدئین، هیدروکودون و مرفین

داروهای ضد اضطراب و خواب‌آور: بنزودیازپین‌ها (دیازپام، لورازپام) و زولپیدم

داروهای ضد افسردگی: مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIها) و مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOIs)

داروهای ضد تشنج: فنی توئین و کاربامازپین

داروهای ضد فشار خون: بتابلوکرها و دیورتیک‌ها

توجه داشته باشید که شربت اپیوم می‌تواند اثر داروهای دیگر را افزایش دهد. این امر می‌تواند منجر به عوارض جانبی جدی، از جمله مرگ شود. شربت اپیوم می‌تواند اثر داروهای دیگر را کاهش دهد و علائم تداخلات دارویی آن عبارتند از:

خواب‌آلودگی و گیجی

کاهش ضربان قلب

افت فشار خون

تنفس ضعیف

تشنج

کما