امیر دریادار شهرام ایرانی فرمانده نیروی دریایی: زیر دریایی هسته ای آمریکا در سکوت کامل و در زیرآب در حال نزدیک شدن و عبور بود که زیردریایی تمام ایرانی فاتح آن را رصد کرده و با انجام مانورهای ایذایی آن را مجبور به آمدن به سطح آب کرد. البته آمریکا این خبر را تکذیب کرد

وی افزود: این زیردریایی که مقداری وارد آبهای سرزمینی ما شده بود مجبور شد مسیر تنگه هرمز را از سطح آب طی کند که هشدارهای لازم نیز به آن داده شد.

به گفته امیر ایرانی، پس از هشدار، این زیردریایی با یگان همراهش مسیرشان را اصلاح کردند و ادامه مسیر دادند. بیشتر بخوانید

 امیر نوذر نعمتی جانشین فرمانده نیروی زمینی ارتش در حاشیه برگزاری آوردگاه بزرگ دستاوردهای نزاجا و الحاق یک هزار و ۸۴ دستگاه انواع تجهیزات و تسلیحات حوزه رزم زمینی گفت:

بروزرسانی و بازتولید تجهیزات یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های نیروی زمینی در راستای تثبیت توان دفاعی ارتش بشمار می‌رود.

وی با اشاره به پیاده‌سازی طرح لبیک در ستاد رزم نزاجا، افزود: نیروی زمینی در این راستا متناسب با جنگ‌های آینده سلاح‌ها و سامانه‌های خود را طراحی و وارد چرخه دفاعی کشور کرده است.

امیر نعمتی با بیان اینکه سامانه پدافندی شهید مجید در نیروی زمینی مورد آزمایش و ارزیابی عملیاتی قرار گرفته است، بیان کرد:

این سامانه امروز وارد چرخه عملیاتی پدافند هوایی نیروی زمینی شده است.

جانشین فرمانده نیروی زمینی ارتش درباره بالابرد عملیاتی موشک‌های فجر گفت: امروز موشک‌های فجر ۵ نیروی زمینی ارتش با دقت اصابت بالا قادر به انهدام اهداف است.

وی افزود: همچنین در حوزه موشک‌های ضد زره زمین پایه به انهدام اهداف در شعاع ۸ کیلومتری با قدرت نفوذ یک متر در زره دست یافته‌ایم.

امیر سرتیپ نعمتی در پایان با اشاره به ارتقای توان رزمی پهپادهای نزاجا با نصب موشک‌ها و بمب‌های هدایت شونده ارتقاء یافته است، گفت: همچنین برای نخستین بار پهپادهای مجهز به سامانه‌های جنگالی وارد سازمان رزم نزاجا شده اند که همه این توانمندی‌ها موجب ارتقای بنیه دفاعی کشور در مواجه با تهدیدات پیشرو است.

این جشن مشترک ایرانیان با همتباران ارمنی خود است شبیه جشن چهارشنبه سوری است

دیاراندآراج یا درندز (به زبان ارمنی Տրնդեզ – به زبان لاتین Derendez)، به معنی (پیشوازی خدایگان) یکی از جشن‌های مهم کلیسای حواری ارمنی و از جشن‌های مشترک ایرانیان و ارمنیان است.

در زبان عامیانه، (پیشوازی خدایگان) را «درانداس» و «درندز» می‌نامند، گاه نیز به مثابه رسمی بازمانده از مهرپرستی، (مِلِت) نامیده شده‌است. پیشوازی خدایگان به معنی برخاستن در برابر خدایگان و پیش خدایگان ایستادن و به پیشواز رفتن و استقبال کردن است.

چهارشنبه‌سوری همسان و همانند جشن پیشوازی خدایگان یا درندز ارمنیان است و بازمانده مهرپرستی، یعنی جشن ایزد آتش شمرده می‌شود. ایزد میترا از دید مردمان و جهان ناپیدا بود، اما در آسمان به شکل خورشید و در زمین به شکل آتش دیده می‌شود و بدین سان، مهر همانند خورشید می‌گشت.

واژه عامیانه «درنداس» که برای دیارانداراج یعنی پیشوازی خدایگان به کار می‌رود همان «تیرانداز» فارسی، و پرتاب‌کننده تیر است و روزگاری یکی از جشن‌های ویژه ایزد تیر بود.

در ارمنستان باستان آتش را دارای صفات زنانه می‌دانستند و برای آب صفات مردانه قائل بودند. بنا بر افسانه‌ای در «کوه پاقات» خانه آرامازد و آستقیک قرار داشت و کمی پایین‌تر از کوه خانه آتش واقع شده بود؛ آتشی جاودان و خاموشی نشدنی. در پای کوه نیز چشمه‌ای بزرگ وجود داشت. آتش و آب خواهر و برادر بودند به این سبب هیچ‌کس خاکستر را دور نمی‌ریخت، بلکه خاکستر را با اشک (آب) برادر پاک می‌کرد. علاوه بر آب و آتش، خاکستر نیز مقدس شمرده می‌شد.

میهر (اساطیر ارمنی) در نزد ارمنیان ایزد روشنی، خورشید و آتش بود و پرستشگاه او در روستای «باگایاریج» در شهرستان «درجان» (غرب ارمنستان باستان در نزدیکی مرزهای روم بود) در ارمنستان کوچک جای داشت که در زمان تیگران بزرگ مورد پرستش قرار می‌گرفت. گریگور روشنگر پرستشگاه او را ویران کرد و دارایی آن را به کلیسا بخشید.

پیشوازی خدایگان جشن وقف عیسی چهل روزه به عبادت گاه است. یوسف و مریم خدازای، عیسی نوزاد را که چهل روزه بود، بنا بر آیین موسی، به عبادت گاه بردند تا وقف خداوند کنند. در آنجا، سیمون پیر به پیشواز آمد. روح القدس به او وعده داده بود که تا مسیح منجی را نبیند چشم فرو نمی‌بندد. او نوزاد را در آغوش گرفت و خداوند را سپاس و درود گفت، که او را ارزانی دیدن منجی بنی‌اسرائیل کرده‌است. نوزاد را دعای خیر کرد و گفت:
«خدایگانا، بنده ات را با آرامش رها کن، زیرا من آن منجی را که تو برای جمله اقوام فرستاده‌ای دیدم. من دیدم آن پرتو را که باید روشنگر اقوام باشد و آن فره را که از برای قوم بنی اسرائیل توست.»

جشن پیشوازی خدایگان جشنی ایستاست که در ۱۴ فوریه (برابر با ۲۵ بهمن) برگزار می‌شود. در شامگاه ۱۳ فوریه، پس از تشریفات کلیسایی، مراسم پیش جشن و دشتستان (دشتستان به ارمنی آنداستان، مراسم تبرک باغ و کشتزار و دشت را گویند) برگزار می‌شود، شمع توزیع می‌کنند و روحانی برگزارکننده مراسم شمع‌های روی میز صحن کلیسا را روشن می‌کند. پس از پایان تشریفات کلیسایی، دینداران شمع‌های خود را روشن کرده به خانه می‌برند. پس از مراسم کلیسا، بنا بر رسمی دیرین، در حیاط کلیسا آتش می‌افروزند. دربارهٔ روشن کردن آتش، هیچ قانون و اصلی در مسیحیت و کلیسا وجود ندارد.