یِنگهه هاتَم یا یِنگهه هاتام سومین نیایش یا نماز کوتاه زرتشتیان است که از دید اهمیت پس از دو نیایش یَتا اَهو و اَشِم وُهو جای دارد. نام دیگر این نیایش «یَسنو کِرِتی» می‌باشد. این نیایش در یسنا، هات ۲۷، بند ۱۵ جای دارد. ترجمهٔ آن این چنین است:

مَزدا اَهوره کسانی را که در پرتو اَشَه بهترین پرستش‌ها را به جای می‌آورند، می‌شناسد. من نیز چنین کسانی را که بوده اند و هستند، به نام می‌ستایم و با درود [بدانان] نزدیک می‌شوم.

نیایش «ینگهه هاتام» (yeŋ́hē hātąm) یکی از دعاهای مقدس زردشتی است. این دعا به زبان اوستایی جدید است که به گونه گاهانی درآمده و به احتمال بسیار از بند بیست و دوم یسن گاهانی 51 مشتق شده است ولی فهم آن، به مراتب، از الگوی گاهانیِ آن، ساده تر است. ینگهه هاتام، که در اوستای کنونی بند پانزدهم از یسن بیست و هفتم است، در پایان یسن هایی که در آن ها نام بسیاری از ایزدان برشمرده شده است و نیز پس از سرودن یشت هایی که ستایش ایزدان ِخاص است زمزمه می شود و مراد از آن، ستایش همه ایزدانی است که به آفرینش مینوی تعلق دارند و نیایش آنان بر بهدینان واجب است.

سومین فرگرد بغ نسک از کتاب نهم دینکرد در تفسیر این نماز دینی است که در این گفتار متن آن بر اساس دستنویس های J5 و D10، متن پهلوی ویراسته مدن (Madan) و سنجانا (Sanjana) و نسخه درسدن (Dresden)، تصحیح، آوانویسی و به فارسی ترجمه شده است. بیشتر بخوانید

• نابینایی هر دو چشم.
• جذام.
• زمین گیر شدن.
• قَرَن (وجود استخوانی زائد در آلت تناسلی زنانه که مانع دخول می گردد).
• افضاء (یکی شدن مجرای بول و حیض).
• بَرَص (نوعی بیماری پوستی)

بیشتر بخوانید

یکی از اولین چیزهایی که ذهن زوج‌های جوان و خانواده‌هایشان را به خود مشغول می‌کند، تعیین تاریخ و زمان مراسم‌های مختلفی است که باید برگزار شود. یکی از مهم‌ترین مراسم‌های پیشِ روی زوج‌ها، مراسم عقد است. اگر در آستانه ازدواج و برنامه‌ریزی برای برگزاری مراسمات هستید، احتمالاً این سوال برای شما هم پیش آمده است که چه روزهایی برای عقد مناسب نیست؟ بنابراین اگر می‌خواهید پاسخ این سوال را بدانید و روزهای خوش‌یمن برای عقد را بشناسید، تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید.

چه روزهایی از ماه قمری برای عقد خوب نیست؟

بیشتر بخوانید

چیزی که در جامعه به نام عقدآریایی شناخته شده ریشه ایران باستانی و زرتشتی ندارد بلکه یک متن شعر از فریدون مشیری است

متن اصلی را اینجا با صدای موبد دکتر نیکنام بارگذاری کردیم

متن گواه گیری
آنچه امروز با نام خطبه «عقد آریایی» خوانده می‌شود، ظاهرا نثری نوشته فریدون مشیری است که در ۱۳۷۴ در کتاب «همنوایی با باران» منتشر شده و شاعر، آن را به درخواست دوستی به‌ منزله پیمان‌نامه ازدواج نوشته است. از این نظر، استفاده از این متن در حکم خطبه گواه‌گیری، در تناقض با سنت گواه‌گیری در اندرزنامه‌ها و اوستا است.

«اَشِم وُهو، وَهیشتِم اَستی، اوشْتا اَستی، اوشْتا اَهمایی، هی‌یَت اَشایی، وَهیشْتایی اَشِـم»

برگردان: «راستی بهترین نیکی است. که مایهٔ نیک‌بختی است. نیک‌بختی از آن کسی است که راست و خواستار بهترین راستی باشد.

بیشتر بخوانید